Classic 1

27 maart 2011

Vrijdag was het een mooie lentedag. Het was eind maart. Het vroor nog in de ochtend. Later op de dag werd het snel beter.

Zaterdag was het een stuk minder, maar in de middag was het best nog aardig. De weerberichten voor de zondag van onze Classic Trial waren echter heel prima. Wat moet je daar nou mee? Ik had er een goed gevoel bij en mijn spreekwoordelijke eksteroog ook.

Bij het krieken van de dag was het wel helder: dit gaat een deksels mooie dag worden.  En zo reed ik samen met mijn foto-maat Dennis de straat uit. Dennis en ik werken samen in het maken van foto’ s bij een heel andere sport. Toen hij hoorde van de Classic Trial zag hij een middag lekker buiten met de camera helemaal zitten. Dat ging dan voor mij wel ten koste van een mooie ochtendrit met de oude Yamaha. Erg jammer, maar zo gaat dat soms.

Op het terrein was het al gezellig druk. Er stond wel een heel licht briesje. Ik was van plan een kleine “ Veldstudio” op te zetten voor het maken van een stel nette foto’ s van die mooie machines. Vooral de nieuwe MZ creatie van Frank Pronk. Dat hield het ophangen van een lichtgewicht achtergronddoek in. Daar kan je natuurlijk geen windkracht 8 bij gebruiken.

 
Bij zo’n eerste keer kan je rekenen op dingen waar je nooit eerder bij hebt stilgestaan. Maar het liep heel aardig. Ik zette die geweldige nieuwe MZ van Frank, de MZ van Krijn en die imposante Matchless van Rob v.d.Ham op de gevoelige plaat. Dat viel duidelijk in goede aarde. Zoiets vergt nogal wat geduld van de betrokkenen, maar ze zagen het helemaal zitten.

Eerst even de gebruikelijke klussen als secretaris regelen en wat andere zaken. Daarna Dennis uitgelegd hoe zo’n clubtrial werkt vanuit het perspectief van een fotograaf. Waar kan je wel staan en waar niet? En hoe werkt dat met die spoortjes? Het weer was geweldig voor het maken van spetterende foto’ s.

Toen het achtergronddoek opgehangen en het statief met de flitsparaplu neergezet. Het plaatsen van de eerste fiets was toch nog wel lastig. De volgende keer maar zorgen voor een goed schone ondergrond, zonder gras en onkruid.

Ondertussen hadden alle 50 deelnemers zich verzameld na het luiden van onze mooie scheepsbel voor de rijdersbespreking. “ Waar gaan we heen?” zei Dennis. “Hier zijn geen rijders!” Die stonden inderdaad een nonstop verderop. Verder houd ik door de ervaring wijs geworden rekening met het draaien van de zon door de dag heen.

Zo kwamen we achter bij het hek van de grindopslag terecht, waar Theo v.d. Linde en Wilhelmina als controleurs de scepter zwaaiden over nonstop 6. Enthousiast als altijd had onze Theo een mooie en ruim opgezette nonstop met lekker hoogteverschil. Er kon daar genoten worden van de fraaie brom van al die mooie oude viertakten. Ik wilde er bijna het woord “Engelse” tussen zetten. Maar dat is niet juist met bijvoorbeeld de FN van Martien Vermeulen van Belgische origine en de Ducati en de Gilera, die deze dag Italië vertegenwoordigden.

Naast die mooie zware brom was er ook het veel lichtere geluid van een erg mooie Kreidler te beluisteren. Wat er allemaal gedaan is om van deze machine een trialmotor te maken! De nostalgie gierde bij verschillende mensen door de aderen bij het bewonderen van die Kreidler. Die dachten vast terug aan hun jeugd en de eerste brommer.

Aan de andere kant van de berg lag nonstop 7 met Henny en Nady Sterker. Na wat rondkijken besloot ik helemaal naar boven te klauteren. Daar had ik inderdaad een prachtig kraaiennest-achtig uitzicht over het terrein. Met mijn 300 mm telelens zijn mooie opnamen van een nonstop wat verderop ook goed te doen. Ik stond daar dus heel prima met een drietal nonstops onder bereik van de camera.

Op een goed moment stonden er veel rijders op nonstop 1, waar Peter Sterker de honneurs waarnam. Bij de Classic Trial zijn er nogal wat constructieve beperkingen van de oude machines. Daar moet je als uitzetter goed rekening mee houden. Dat had het team uitzetters hier duidelijk als leidraad genomen. Maar daarmee was die nonstop nog bepaald niet een doorloper. Voor de toppers in het Gele spoor zat er fraai stuurwerk in.

Achter mijn rug speelden zich aardig heftige  taferelen af bij Harry v.d. Bulk. Die was vroegtijdig van een Treffen terug gekomen om te controleren. Lang klimwerk daar. Niet lastig qua grip of zo, maar je moet wel het doel goed in het vizier houden. Het einde van de klim dus. Ondertussen kwam ik Dennis tegen. Die was dat ook al opgevallen. Bij de betere rijders gebeurde er veel minder iets <eh> onverwachts. Daar kwamen zijn eerste indrukken een beetje op neer. Hij vond zijn kennismaking met de Trial prachtig.

Na de pauze besloot ik de telelens te verwisselen voor de kit lens. Eens kijken wat je kan doen met een groothoek was de gedachte. En zo zat ik dus op mijn knielmatje bij Gerrit Kreder bij een mooie bocht in zijn nonstop met de camera vast ingesteld op een bepaald punt te wachten op langskomend wild. Ik wil die foto’ s vlijmscherp en dan nog een ietsie meer liefst.

Boeiend is het verschil in stijl, in sturen en de manier van corrigeren. Dat laatste is nog een kunst op zich.

Helemaal in de hoek langs de waterkant stond Herman Pols en zoon Daniël bij een mooie stuurnonstop. Leuke nonstop en eentje die beslist meer punten kostte dan sommige optimisten achteraf wilden weten. Geloof me maar.

De waterkant volgend en dan een stukje meer het land weer op vond ik de nonstop van controleurs Ton en Bertha. Altijd een mooie hoek daar en vooral vandaag was er weer wat moois gecreëerd door de uitzetters.

Daarnaast stonden de twee andere leden van ons dagelijks bestuur,  voorzitter Erik en penningmeester Jurgen, een nonstop te bemannen waar zo nu en dan aardig wat handen en voeten nodig waren. Pittig ding op bepaalde punten.

Terwijl in de verte de strakke heldere snerp van zo’n kleine Kreidler in volle klim te beluisteren viel  liepen Dennis en ik door zodat we alle nonstops een keer hadden bezocht. Cor en Arjan waren op nonstop 8 de baas.Een mooie gevarieerde creatie weer.

 
Uitzetten is een leuke klus, mensen. Je kan niet alles tegelijk doen, maar dat uitzetten moet je eigenlijk als serieus trialist minstens een keer of wat hebben meegemaakt om alle facetten van de sport te kunnen begrijpen. Dan begrijp je ook als rijder of rijdster pas waar je zelf in het geheel van de sport eigenlijk staat. Nadien zal je het met me eens zijn dat het de moeite meer dan waard was.

Had ik ’s morgens nog rap de trui nodig, nu was het er te warm voor geworden. Nonstop 10 werd bemand door Arie, Ardie en onze Lydia die in alle jaargetijden als controleur ergens op een nonstop te vinden is. Dit keer zat ze daar lekker in het zonnetje. Mooie nonstop met lang werk erin en de “maanlandschap” hoek met korte heftige opstappen.

Links en rechts hoorden we rijders de controleurs bedanken voor hun inzet. Een vaste gewoonte en zeer sportieve geste, die de fijne sfeer bij onze mooie sport zo treffend accentueert. Een teken ook dat de wedstrijd op zijn einde liep. Dan begint de Aprés-Moto zoals sommige leden het ooit bloemrijk onder woorden wisten te brengen. Tessa en Martien in de Rekenkamer waren echter nog heel druk doende. Vanwege de andere omstandigheden is het daar bij de Classic Trials nog puur handwerk.

Iedereen die hun bijdrage hebben geleverd aan deze mooie dag, waarvan wij trots waren deel te hebben mogen uit maken, heel hartelijk dank voor alle moeite! Het was werkelijk geweldig!

Foto's en een link naar de uitslag staan op de volgende pagina.