Trial 9

19 september

Na onze succesvolle Nationale Jeugdtrial was het de volgende zondag alweer de beurt aan een clubtrial. Complimenten voor ons Trialteam! Wat een harde werkers zijn dat!

En zo schoof ik 's morgens vroeg mijn Yamaha motorfiets het tuinpad uit, de weg op om de buren niet wakker te maken. Naast de fotorugzak had ik mijn oude Alpinestars laarzen boven op de topkoffer gebonden. Die waren voor Shane bestemd. Hij was aan een paar maten groter toe.

Nog voordat ik de straat uitwas zat ik al aan de laarzen te voelen of ze er nog waren. Heel veel jaren geleden ben ik ooit een laars verloren. Dat was zo'n rubberen Dunlop triallaars. Ik reed over dezelfde route terug en warempel! Daar stond die laars netjes overeind, tussen de tramrails op de hoek van de Scheveningsweg en de Duinstraat. Het was dan ook nog berevroeg.

Bij het Kleinpolderplein bleek de snelweg afgesloten. Ik moest over de van Brienenoordbrug. Met een vertraging van tien minuten kwam ik aan bij ons terrein.

Het weer was niet slecht. Uit de weersberichten had ik een ietwat grauwe dag gelezen. Hooguit een enkel spatje regen en een goede kans op een opklaring. Voor de zoveelste keer kwam dat aardig uit. Het werd een prima middag!

In de keet eerst maar eens aan de koffie bij Asha. Al pratend vliegt de tijd. Marcel kwam langs met de bekende hand met onze kniptangen. Het was wat krap qua controleurs. Ik nam nonstop 2 onder mijn hoede. Een erg leuke nonstop! Ik kon er bovendien lekker relaxed op een boomstam zitten en toch alles zien. Alleen ben ik achteraf bang dat iemand mijn felgele boodschappentasje heeft moeten opruimen. Ik mistte hem bij het inladen voor de terugreis.

Nog voor de pauze kwam Cees Don me aflossen. Het is me nooit helemaal helder hoe dat ligt, maar Cees is één van de velen die me graag zien fotograferen. Dat is trouwens wel een goed gevoel. Nu ik dit zit te tikken is het alweer woensdag. Het aantal downloads staat op 12. Met 26 deelnemers, waarvan heel wat families, zou je bij de helft kunnen zeggen dat iedereen die foto's nu wel heeft. Dan lijkt me 12 een heel behoorlijk aantal.

Over families gesproken, René en Jolanda van Saane reden mee met een prachtige zijspancombinatie in voorbereiding op de Pleasure Plonkers Trial. Ik heb een paar jaar zijspantrial gereden. Mijn hart bloeide weer helemaal op. Ik heb er wel eens over lopen denken en dan met mijn zoon Dave in de bak. Ik ben bang dat ik dan weer problemen krijg met mijn benen. Het zit er gewoon niet in.

Ik pakte de fotorugzak. "Wat zal ik doen?", dacht ik. Ik had voor heel weinig geld een oude Praktica telelens gekocht. Die had het de avond tevoren heel aardig gedaan bij de waterpolo. "Gewoon proberen!", zei Krijn. Ik schroefde de oude techniek aan mijn moderne camera.

Het was behoorlijk wennen. Mijn lijfspreuk was altijd: zoom met je voeten. Daar bedoelde ik mee dat je dicht naar je onderwerp moest lopen. Maar nu moest ik regelmatig vlug naar achteren, zelfs met de lens op de laagste zoom.

Na een poosje uitproberen met die telelens ging ik op stap langs de nonstops. Dit keer heb ik geen lijstje gemaakt van de bouwers van de verschillende nonstops. Ze waren trouwens gebaseerd op de nonstops van de Jeugdtrial.

Ik moet ook bekennen dat ik zelfs geen lijstje heb van de controleurs. Het is echt schandalig. Geen haar op mijn hoofd die daaraan dacht toen ik het zijspan voor de lens kreeg. Op zoek naar een mooie actie van rijder en bakkenist met de grintberg bij de buren, die zoomlens om aan te wennen en al die opborrelende herinneringen aan mijn zijspantijd had ik de handen al helemaal vol. Als ik straks nog zin heb vertel ik het verhaal wel hoe ik ooit tot Belg ben gebombardeerd.

Ik laat het dit keer dan ook even hierbij wat betreft de wedstrijdimpressies. We gaan kijken naar de uitslag.

Onderaan beginnend komen we eerst Jeffrey ten Haaf tegen in de Fietsklasse. Die had het helemaal naar de zin met een leuk fietsje. Het was geen echte trialfiets zoals een Monty, maar daar zat hij echt niet mee.

Dan streden in Wit Shane v.d.Hoeven (met mijn laarzen ... .) en Ludo Thiel om de eer. Shane presteerde het om de hele wedstrijd met nul punten uit te rijden. Ludo was ook al helemaal op dreef met 34 punten totaal. Meer dan de helft daarvan in de eerste twee ronden. Dat betekent dat nadat hij meer ervaring opdoet het resultaat snel zal verbeteren. Hij heeft nu al een mooie natuurlijke houding op de motor.

Papa Johan had het in het pré 65 spoor nog knap moeilijk. Het resultaat was een beste schaaf en een lamme knie. De vier ronden daarna deed hij in wit en dat liep puik met één punt per ronde.

In de pré-65 had Yrjo blijkbaar eerst het goede been uit bed gegooid. Hij klopte met 2 punten en een ruime voorsprong Krijn en Ferry met zijn mooie rode eigenbouw. Nu zijn de eveneens eigenbouw machines van Krijn en Ferry naar mijn idee qua gebruikte techniek iets meer een handicap dan die Hontesa van Yrjo. Dat valt alleen knap lastig te bepalen.

Ons aller MontesaReneetje kreeg na een tuimeling zijn Montesa niet meer goed aan het lopen. Hij kwam me vervolgens heel sportief aflossen op nonstop twee. Vandaar dus toch een stel foto's voor jullie! Dank je wel René.

In Blauw liet Gerrit Kreder zien dat ervaring en rust wonderen kan doen. Hij bleef de "jeugd" met slechts één puntje en een ruime voorsprong met afstand voor. Knap gedaan, Gerrit!

In Rood lagen de strafpunten in een heel ander vlak. Het was goed zwaar daar. In mijn idee was het het vloeiende rijden van Cor v.d. Hoeven vooral die hem de overwinning bracht. Het is de kunst in de trial een zekere mate van agressie met beheersing te combineren. Nou zit Cor wel eens ook tot eigen schrik een tikkeltje te veel aan de verkeerde kant en ons aller Adam ook wel eens, maar de twee andere concurrenten zouden er goed op vooruit gaan met een injectie Spaanse Peper. Je moet dat niet overdrijven, maar ik heb ze aangeraden een niet al te lastige nonstop een versnelling of wat hoger te rijden. Dan moet je wel vloeiender gaan rijden.

In Geel had onze voorzitter Erik ook al de geest en deed het de anderen even voor met een hoogst nette 30 punten totaal. Die mannen in Rood zouden van hem heel wat kunnen leren wat doorrijden betreft. Monica, ons hoogste geklasseerde dameslid, staakte even na de helft de wedstrijd. Ze was pas goed ziek geweest en de conditie was er nog niet helemaal. Beterschap, kanjer! Ze heeft pas meegedaan aan de EK in Tsjechië met uitstekende resultaten voor een eerste EK. Dat vind ik geweldig.

Ook bij de top, Geel +, was er sprake van een uitzonderlijke uitslag. Bob Kreder had ook al een uitzonderlijke dag en sloot af met 8 punten en zes punten voorsprong op Nick Sterker. Het Team Kreder is dus ongetwijfeld in opperbeste stemming naar huis gereden, neem ik zo aan?

Terwijl ik ietwat met reserve door de foto's bladerde die ik allemaal met een nieuw telelensje had geschoten werd er met brede inzet opgeruimd. Ik moest me weer eens haasten om de keet uiteindelijk toch als laatste te verlaten.

Samen met Theo v.d. Linden reed ik huiswaarts. We ruilden even kort van machine. Die mooie zwarte BMW van Theo heb ik altijd het mooiste model uit de K-serie gevonden. Theo had me uitgenodigd eens een stukje met het ding te rijden. Een echte BMW en een geweldige motorfiets! Bij de sluizen wisselde ik weer naar mijn Yamaha. Bij de snelweg stuurde Theo de oprit op, maar ik pakte de Botlekbrug om me toen pas te herinneren dat er ook nog getankt moesten worden. Op de laatste druppels schoof ik bij Hoogvliet erg opgelucht een Shell tankstation binnen.

Dit keer nam ik de route over Maassluis, Delft en dan binnendoor naar Zoetermeer. Met een gezonde trek wrong ik de Yamaha de tuin in. Weer een prachtdag!
Volgende weekeind naar de Pleasure Plonkerstrial, bedacht ik nog, toen ik onder de douche stond. Toch heb ik nog het liefst onze eigen clubtrials, vooral als er zo'n mooi zijspan meerijdt.

De uitslag en foto's staan op de volgende pagina.