Pagina 1 van 2
22 augustus 2010
Na de lange zomervakantie eindelijk weer eens een clubtrial! En of daar een aantal leden smachtend naar uitkeken ... .Bovendien was het dit keer een gezamenlijk wedstrijd met de Off The Road. Helaas was de animo voor een BBQ nogal matig.
Achteraf gezien was het niet echt BBQ weer, dus dat geluk hadden we. Echt plenzen deed het ook niet. Met wat goede kleding was het prima uit te houden.
Vanwege de Nachttrial in Obdam de avond ervoor was het aantal deelnemers een tiental minder dan normaal. Dat kan je weleens hebben. Die Nachttrial schijnt iets bijzonders te hebben. Hij staat dan ook op mijn verlanglijstje om er een keer te gaan kijken.
Vanwege een opknapbeurt aan de schuur was mijn vertrek thuis wat minder vlot dan normaal. Er was net tijd genoeg voor mijn inmiddels vast wel bekende binnendoor route via de N470, Overschie en de Rozenburgse sluis. Vijf voor elf parkeerde ik de oude Yamaha naast de keet.
Dit keer moest ik op als controleur. Ik greep de tang voor nonstop drie. "Naast de tafelberg!" meldde Marcel. Weg was ik. Mijn oude wandelschoenen aan. De fotorugzak en een kop kofie mee. Snel, want onze scheepsklok was al geluid.
Nonstop drie was een leuke nonstop. Niet al te moeilijk, maar zeker ook pittig. Een creatie van onze Ardie, die een mooi afgewogen nonstop had neergezet. Op de groei, zou ik zeggen. Het viel me op hoe menige rijder na een aarzelend begin het ding steeds beter in de vingers kreeg.
Met dat kleine beetje regen werd de boel glad. Persoonlijk mag ik dat graag. Ik vrees dat ik om de een of andere rare reden een regenrijder ben. Hoe gladder hoe beter. Ik had het dan ook op de weg helemaal naar mijn zin. Oppassen natuurlijk. Het is glad en je hebt minder zicht.
Het leuke van controleren is dat je het hele veld een paar keer voorbij ziet komen. Je bent letterlijk deel van de wedstrijd! Van nog dichterbij meeleven kan alleen door zelf mee te gaan rijden.
Nonstop drie zat ook vol stuur "Uitdagingen". Nou is precies dat vooral bij beginners een moeilijk punt. Het sturen op zich gaat prima. Maar als de ene draai de andere draai volgt op hellende vlakken heeft de motorfiets al gauw een neuslengte voorsprong.
Oud wereldkampioen Phil Read reed in de winter altijd trial. Niet onverdienstelijk ook. Die Phil merkte een keer grinnikend op, dat in de trial "het" veel vlugger gebeurde dan in de wegrace. Dat was hem die keer ook goed aan te zien, want hij zat helemaal onder de blubber.
Meester-uitzetter Cees Don houdt zich daaraan ook vast bij het bepalen van de verschillende spoortjes. Van een bepaalde klasse kan hij je perfect vertellen, wat voor hindernissen je in een nonstop op kan nemen en vooral ook in welke combinatie of hoe kort achter elkaar
Zo onder het knippen gaf ik hier en daar wat tips weg. Nou is dat enigszins riskant, want als je in een nonstop ook nog gaat zitten denken waar je allemaal op moet letten gaat het vaak juist mis. Maar de rijder is er zelf vaak heel blij mee.
Als ik de verschillende rijders zo zie strijden om die motorfiets hun wil op te leggen denk ik vaak terug aan mijn begintijd. Dan kan ik het nooit laten zo iemand een beetje te steunen met een paar vriendelijke woorden.
Voor me aan de waterkant lag nonstop 4. Hij werd ontworpen door Nick en Krijn. Goede nonstop. Een beetje krap, begreep ik. Jurgen vond het rode spoor een tikkeltje "do or die". Nadat Michael moest opgeven wegens startproblemen is hij daar heel sportief gaan controleren.
Aan de andere kant lag nonstop 5, bemand door Herman Pols. Een nonstop met een pittige klim en idem afdalingen. Dat was voor menigeen heel spannend. Men vond het achteraf unaniem ook een heel leuke nonstop. Cees had hem uitgezet. Dat heb je dus heel goed gedaan, Cees!
Nonstop 6 werd verzorgd door Mevrouw van Zanten. Die stond daar nog een beetje beschut. De OTR vond de nonstop heel leuk. Er was ook wat blubber. Uitzetter was Michael van de OTR, die dus blijkbaar wel wat talent in huis heeft in dit moeilijke vak
Terug naar nonstop 1 met Peter Sterker. Een leuke nonstop op een bekende locatie met wat erg leuke variaties. Krijn en Nick tekenden voor het ontwerp. Hoe schudden die uitzetters het toch telkens weer uit de mouw, hè?
Nonstop twee was dan een ontwerp van Erik en Marcel. Als altijd een gedegen stuk werk. Heel anders dit keer, vonden de deelnemers. De OTR had wat te klagen over een rot hoek. Tja, eentje op de hele wedstrijd? Dat is toch niet al te belabberd?
En zo komen we terug bij mijn nonstop drie, waar ik net de knalrode kop van Michael had opgemerkt. Zijn Italiaans raspaardje had een kapot startrelais. En starten met de voet? Dat is een vak apart. Terwijl Michael enkele rake opmerkingen plaatste over de Italiaanse kwaliteit tussen twee hijgen door ging ik maar weer aan het werk.
Nu maar eens kijken naar de uitslag.
We beginnen onderaan bij de fietsen waar Pieter Pols experts Freek Bottema en Guido van Luyk voorbleef. Die twee reden uit eigen beweging een spoortje of wat moeilijker. Wat is dat mooi werk!
De renstal Pols beheerste ook de klasse Zwart met de eerste plek voor Daniel en de tweede voor broer Jeffrey met een gelijk aantal punten. Hier zag ik ook met veel plezier Menno Jansen terug. Hij had het erg druk gehad, maar nu mocht zijn Yamaha er weer tegenaan. Menno heeft duidelijk gevoel voor de trial, maar hij zou gewoon meer moeten kunnen rijden.
Een regel hoger in Wit heeft Ludo al duidelijk de aansluiting gevonden bij het niveau. Het was leuk hem in de wedstrijd te zien groeien. Zelf reed hij met een steeds bredere grijns rond! Rene en Dick namen "junior" Shane in de tang op de tweede plaats. Die had gewoon wat meer nodig om tot goede resultaten te komen.
Wessel Schaaf en Jeffrey ten Haaf bleven dan Ludo nipt voor.
Eenzelfde beeld zien we terug in de Pré 65 waar Johan met zijn kanariegele Ossa 7 punten moest toegeven op Yoël Schaaf. Die had na een tuimeling wat hoofdpijn. Donders! Ik hoop dat het snel over is!!
Krijn, Yrjo en Ferry vormden in deze klasse de top. Yrjo houdt nogal van stoppies. Dit keer gaf de remverankering van de voorrem de geest. Dus moest Yrjo verder op de Zundapp. En tweede plaats met 13 punten toe op Ferry is dan eigenlijk nog heel netjes. Of is de creatie van Ferry veel beter dan wij al denken?
Krijn, Joël en Johan volgden met normale puntenaantallen. Johan deed het in zijn tweede wedstrijd bepaald niet slecht. Natuurlijk deed hij zowat alles fout wat er maar fout kon gaan. Maar zo vroeg in je carrière kan je beter kijken naar wat er al goed ging. Dat was dus bepaald niet slecht.
In blauw was Yoeri Heerschap heer en meester. Maar met zijn veel grotere KTM 7 punten toegeven is een prestatie van formaat van onze OTR sportcommisaris Laurens Fransen. Saskia v.d. Bulk gaat ook heel prima met haar mooie Sherco.
In rood dit keer allemaal oudere rijders. Ik zit elke keer weer te genieten van het grote verschil in hun rijstijl. Zo rijdt Theo v.d. Linden nogal snel. Cor v.d. Hoeven houdt ook van opschieten. Dat was met deze regen ook wel verstandig. Een beetje vloeiend rijden in de regen is het motto. De onderlinge verschillen zijn hier relatief klein.
Dan kijken we nu naar klasse Geel. Daar gaf onze voorzitter Erik rijles aan de rest met een 20 punten voorsprong. Broer Marcel viel in de eerste ronde al uit. Sneu! Vooral na al het verzette werk om de wedstrijd uit te zetten.
Dan tenslotte Geel +, onze toppers. Dit keer alleen Jon en Nick. Er zat maar 3 punten verschil tussen de twee. Ze zijn echt aan elkaar gewaagd. Inspanning en prestaties zijn relatief. Waar anderen probleemloos een rondje gaan joggen, kon en kan ik nog niet een klein blokje om hardlopen. Veel te stijve beenspieren! Het is niet anders.
Ik geniet daarom des te meer van wat onze toppers ons laten zien.
En zo kwam er langzaam een eind aan een mooie middag. Het was geen strandweer, maar verder wel een mooie dag motorsportplezier. Dit keer moest ik tijdig naar huis omdat ik met mijn zoon Dave naar de waterpolotraining moest. Twee keer nat dus deze zondag. Bij zo'n training blijf je namelijk als toeschouwer ook niet altijd kurkdroog.
Een groep leden stond nog stevig na te bomen. Ik stuurde de Yamaha er voorzichtig tussendoor. Een zwaai met de arm eenmaal op de harde zandweg als laatste groet en de oude viercylinder knorde hebberig op weg naar het stroeve asfalt.
Over het oude ophaalbruggetje reed ik Overschie in. Als altijd genoot ik van deze mooie plek. Even dacht ik een korte stop voor een sfeerplaatje. Toch maar niet. Dave wacht op me. Ik stuiterde Overschie weer uit over de klinkerweg en dacht aan het horloge wat ik hier een tijd geleden kwijt ben geraakt. Het tweede horloge zat er nog op toen ik de A13 onderdoor reed.
Terwijl ik de machine thuis onder het afdakje zette dacht ik aan de bestuursvergadering die voor de volgende dag gepland was. Dan heb ik weer een ritje. Het zou zo ook zijn. Gelukkig was de wind in de middag wat gaan liggen en het was droog, want die ochtend ging het stevig te keer.
Alleen bij de open stukken tussen Zoetermeer en Pijnacker was het opletten geblazen. Ja, inderdaad! Ook naar de bestuursvergadering heb ik een toerroute. Scheelt nog nauwelijks tijd ook.
Op de bestuursvergadering was het weer ouderwets gezellig. We hebben de Jeugdtrial op 12 september doorgesproken.
De volgende vergadering komen de ledenvergadering en de prijsuitreiking aan bod. Het einde van het jaar komt al naderbij! Dat is ook het plezier van het bestuurswerk. Het is dan wel werken, maar meestal is het ook dubbel pret.
Ik hoor wel vaker van de lezers dat ze die dubbele pret ook hebben bij het lezen van mijn verslagen. Een groter compliment kan je als schrijver niet krijgen!
We moeten echter de mensen achter de schermen niet vergeten! Na zo'n wedstrijd zijn weer een zak paaltjes bij te punten en de rollen lint te drogen. Jullie allemaal dus ook bedankt! Samen maakten we er weer een prachtdag van. Ik kijk al uit naar de volgende!!
De uitslag en foto's staan op de volgende pagina...
